In de bouwvergunning van de gemeente Karlstad staat vermeld dat er een utstakning moet plaatsvinden op beide kavels. We gingen ervan uit dat de hoeken van de kavels (nogmaals) gemarkeerd werden, zodat duidelijk is welke grond van ons is en waar de grond van de buurvrouw begint. Vandaag vond de utstakning plaats en die bleek anders te verlopen dan gedacht.
De laatste paar keren dat we op onze kavels waren, zagen we op (bijna) elke hoek een paaltje staan. Een houten paaltje met een oranje geverfde punt. Onze kavels waren blijkbaar al officieel uitgezet. We verbaasden ons dan ook enigszins dat er in de bouwvergunning stond dat er een utstakning moest plaatsvinden. Onze kavels waren toch al ‘uitgestoken’?
Om de regels rondom de bouwvergunning netjes te volgen, mailde ik de kadastrale afdeling van de gemeente Karlstad. Er werd een afspraak gemaakt voor de utstakning op dinsdagochtend 11 mei. De contactpersoon bij de gemeente vermeldde dat we erbij aanwezig konden zijn als we dat wilden.
Aangezien we het hele proces van begin tot eind graag volgen, waren we vanmorgen aanwezig toen de medewerker van de gemeente voorreed in zijn fourwheeldrive. Overigens geen overbodige luxe om onze kavels te bereiken. De vriendelijke man vertelde over de aanpak en liet zijn (meet)apparatuur zien.
Al snel werd duidelijk dat het helemaal niet om het uitzetten van onze kavels ging. De gemeente kwam de gebouwen op onze kavels ‘uitsteken’. Op basis van de documenten van de bouwvergunning werd elk gebouw op de kavels gemarkeerd. Op de plek van ons huis, de garage en het gastenverblijf staat nu per gebouw op elke hoek een paaltje.
Aangezien twee hoekpaaltjes van de perceelgrenzen verdwenen waren, hielp de medewerker ook nog om die terug te vinden. De buurboer had met zijn machine de bocht afgesneden en daardoor twee paaltjes ‘meegenomen’. Nu staan alle paaltjes weer op de juiste plaats.
De perceelgrenspaaltjes zijn extra goed gemarkeerd, liet de medewerker van de gemeente ons zien. Onder de grond zit een meter diepe rode stalen paal. Als het houten paaltje boven de grond dus omvergereden wordt of verdwijnt, dan is de perceelgrens alsnog terug te vinden. Hoe de gemeentemedewerker dat eenvoudig deed? Met een metaaldetector!
Nina